..พี่พบเนื้อนวล
เมื่อนั่งเรือด่วน สายบ้านแพน
เราต่างรักกัน เหมือนแฟน
เมื่อเรือด่วนแล่น ถึงเมืองปทุม
เรือด่วน วิ่งไป
เหมือนหัวใจ พี่ตกหลุม
พี่หลงรัก แม่เนื้อนุ่ม
แม้ค้าสาว ชาวบ้านแพน
..ไม่เห็นเนื้อนวล
พี่นั่งคร่ำครวญ ใจหมุนเวียน
คอยดักน้อง ที่ท่าเตียน
ทุกเที่ยวเรือเปลี่ยน ไม่เห็นหน้าแฟน
เรือด่วน กลับไป
เหมือนหัวใจ พี่ปวดแสน
ไม่พบหน้า แม่เนื้อแน่น
แม่ค้าบ้านแพน สาวนัยน์ตาคม
..เฝ้ามอง มองหาแม่ค้าหน้านวล
ทุกเที่ยวเรือด่วน
ไม่เห็นนวล น้องพี่หมองตรม
เคยเห็นแม่ค้าตาคม
มาซื้อลำไย เงาะส้ม
อีกทั้งขนม ไปขายเสมอ
..แม่ค้าหน้านวล
เคยนั่งเรือด่วน สายบ้านแพน
ใยหลบ หน้าตาหนีแฟน
เห็นเรือด่วนแล่น คิดถึงแต่เธอ
เคยฝากจดหมาย
นายท้ายเรือ ให้เสมอ
พี่หลงคอย คอยน้องเก้อ
เฝ้าหลงคอยเธอ ท่าเตียนทุกวัน