จดหมายฉบับสุดท้าย

-เกษม คมสันต์-
..ดนตรี..
แม้นหากเธอได้อ่านจดหมาย จบลงแล้วทำลาย
เผาจดหมายก็ตามใจเธอ อย่าเก็บเอาไว้
ให้แฟนน้องมาอ่านเจอ ภาพถ่ายลายเซ็นอย่าเผลอ
ให้เขาเจอจะหวาดระแวง

..ฉันไม่มีหรอกคำอวยพร ไม่มีแม้คำอ้อนวอน
โถบังอรให้มันกินแหนง อย่าได้กังวลคนจนที่กินข้าวแกง
ไปเถอะกินของแพง นอนหนุนใบแดงให้มันสะใจ
* ภาพถ่ายจดหมายของเธอที่มี ขอส่งคนคนดีรับรองไม่มีอะไรเสียหาย
หลังภาพเลอะเลือน เปรียบเหมือนลายเซ็นตกไป
ฉันจูบน้ำตาฉันไหล โปรดอภัยเถิดนะขวัญตา

..นี่แหละเป็นฉบับสุดท้าย จะไม่ขอวุ่นวายตามสบายเถิดนงผงา
ไม่มีอะไรมอบให้ในวันวิวาห์ ขอให้โชคดีเถิดหนา
ขออำลาเธอด้วยเสียงเพลง
(ดนตรี)
(*)