..ลมพัด โชยพริ้วมาเยือกเย็นอุราพาให้ชื่น
..ลมเย็น ระรื่น ชุ่มชื่นรื่นฤทัย
..ดูสน เป็นแถวทิวแลละลิ่วงาม วิไล
..ต้องลม พัดไกว กิ่งใบไหวอ่อนโยน
..เมื่อสน ต้องลม โอนอ่อน ระเนน
..ทอดนอน ไหวเอน แลดูต้นอ่อนโยน
..ดูสน ฉงนใจเหตุไฉนใย ไม่โค่น
..ต้องลม พัดโอน อ่อนโยนตามสายลม
(ดนตรี....)
..ความรัก ก็เหมือนกันเมื่อแรกนั้นรสหวานชื่น
..ทุกค่ำ ทุกคืน สดชื่นน่าเชยชม
..แต่แล้ว เมื่อรักจาง
..กลับอ้างว้างใจ ระทม
..ฉันชมแล้วตรม ขื่นขม ยากเย็น
..เมื่อนึก ถึงเรา แสนเศร้า หัวใจ
..รักอยู่ ภายใน ใครเล่าจะแลเห็น
..โอ้รัก ไม่แน่นอนเปลี่ยนเป็นร้อนแล้วก็เย็น
..หัวใจ ไหวเอน ดังเช่นสนต้องลม..