..วันนึงที่เธอเดินมาหากัน พร้อมด้วยคำหมื่นพัน สงสารเธอจนจับใจ
เมื่อเธอไม่เคยเป็นคนที่มีความหมาย และเหมือนเป็นคนไม่เคยมีใครต้องการ
..เต็มใจให้เธอเข้ามาทั้งใจ เพราะฉันก็ไม่มีใคร อ้างว้างเดียวดายเช่นกัน
ดูแลห่วงใยให้เธอทุกอย่างที่ต้องการ หวังให้เราผูกพันรักกันจนตาย
* แต่วันนี้เธอบอกฉัน เธอจะไปจากฉัน และขอให้เราจบกันตั้งแต่นี้ไป
สิ่งที่แล้วมาก่อนนั้น ลืมให้หมดสิ้นไป ทิ้งไว้เพียงคำขอบใจคำเดียวเท่านั้น
** พอมองกลับมาที่ตัวฉันเอง เพิ่งรู้ว่าคนอย่างฉัน มันไร้ค่าขนาดไหน
เพราะแม้แต่คนไม่มีผู้ใดเขาต้องการ เขายังจากไปอย่างไม่ต้องการฉันเลย
(ซ้ำ * , **)
..เพราะแม้แต่คนไม่มีผู้ใดเขาต้องการ เขายังจากไปอย่างไม่ต้องการฉันเลย