ใจคอ จะทำ

 ให้ง้อ รอจน เมื่อไหร่

 จึงยอม พูดจา ด้วยสักครั้ง

 ใจคอ จะทำ

 ให้ทุกข์ ทนจนเจียน บ้า

 จึงยอม พูดจา ด้วยสักที

 สบตา ฉัน ซักหน่อย

 อย่าปล่อย ให้หลง คอยเก้อ

 ตัวฉัน เฝ้ามอง เพียงเธอ

 ไม่เคยเผลอ มองใคร

 สบตา ฉัน ซักหน่อย

 อย่าปล่อย ให้หลง คอยเก้อ

 ตัวฉัน เฝ้ามอง เพียงเธอ

 เธอเล่ามอง ผู้ใด



 ดวงตา คู่นั้น

 นั้นหรือ ก็คือ หน้าต่าง

 เป็นทาง เปิดไป สู่ใจ

 เธอคง ไม่รู้

 ว่าฉัน นั้นเป็นเช่น ใด

 ในเมื่อคอย หลบตา

 สบตา ฉัน ซักหน่อย

 อย่าปล่อย ให้หลง คอยเก้อ

 ตัวฉัน เฝ้ามอง เพียงเธอ

 ไม่เคยเผลอ มองใคร

 สบตา ฉัน ซักหน่อย

 อย่าปล่อย ให้หลง คอยเก้อ

 ตัวฉัน เฝ้ามอง เพียงเธอ

 เธอเล่ามอง ผู้ใด

 สบตา ฉัน ซักหน่อย

 สบตา ฉัน

 สบตา ฉัน ซักหน่อย

 สบตา ฉัน